چيز بر ما واجب و لازم است كه توبه نماييم با شرايط لازم و نمازهاى ويژه ، سپس از گناهان كبيره و صغيره به قدر توان دورى نماييم . پس شب جمعه يا روز شنبه نماز توبه بخوانيد - شب جمعه يا روز آن - سپس روز يكشنبه كه روز دوم ماه است اعاده كنيد آن را . سپس ملازم باشيد به مراقبه صغرى و كبرى و محاسبه و معاتبه نفس به آنچه شايسته و لازم است . پس همانا در آن يادآورى براى كسى است كه اراده دارد متذكّر شود يا از خدا بترسد . سپس با دل‌هايتان به خدا توجّه نماييد و مرض‌هايى كه در اثر گناه است ، مداوا كنيد و به وسيله استغفار ، عيب‌هاى بزرگتان را كوچك و كم نماييد . از هتك حرمت‌ها دورى نماييد . پس اگر كسى هتك حرمت نمود ، اگر چه خداى كريم بر او هتك نكرده باشد ، پس او هتك شده است . كجاست اميد نجات براى قلبى كه در آن شك و شبهه وارد شده و گرفتار گشته است ، چه برسد به اين كه راه پارسايان در پيش گيرد و با نيكوكاران از آب روان و گوارا بنوشد . وَاللّهُ الْمُسْتَعانُ عَلى نَفْسى وَانْفُسِكُمْ وَهُوَ خَيْرُ مُعينٍ . شما را سفارش مىكنم به اين كه نمازهايتان را در بهترين و با فضيلت‌ترين اوقات آن‌ها به‌جا بياوريد ( غرويان ، 1376 : ص 99 ) . و آن نمازها با نوافل ، پنجاه و يك ركعت است ، پس اگر نتوانستيد چهل و چهار ركعت بخوانيد و اگر مشغله‌هاى دنيوى نگذاشت آن‌ها را بجا بياوريد ، حداقل نماز اوّابين بخوانيد . [ نماز اهل انابه و توبه هشت ركعت هنگام زوال است . علّامه طهرانى مىفرمايد : دعائى است كه در قنوت نمازهاى يوميه خوانده مىشود ، اول فقره آن اين است : أَللّهُمَّ ارْزُقْنى حُبَّكَ وَحُبَّ ما تُحِبُّهُ وَحُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ ، وَالْعَمَلَ الَّذى يُبَلِّغُنى الى حُبِّكَ وَاجْعَلْ حُبَّكَ أحَبَّ الْاشْياءِ الَىَّ . آقاى قاضى به شاگردان خود سفارش مىكردند اين دعا را در قنوت نمازهايشان بخوانند . » ( حسينى طهرانى ، 1414 : ص 493 ) بر شما باد به قرائت قرآن كريم در شب و با صداى زيبا و غم‌انگيز ، پس آن نوشيدنى و شراب مؤمنان است ، چنان كه آيت‌اللّه شيخ محمد تقى آملى رحمت‌الله مىفرمود : « من در بحث فقه آيت اللّه قاضى شركت مىكردم - روزى از ايشان سؤال كردم - آن روز هوا بسيار سرد بود - كه ما مىخوانيم و مىشنويم كه عده‌اى موقع قرائت قرآن جلويشان آفاق باز مىشود و غيب و اسرار براى آن‌ها تجلى مىكند . . - در حالى كه ما قرآن مىخوانيم و چنين اثرى نمىبينيم ! مرحوم قاضى مدت كوتاهى به چهره من نظر كرد سپس فرمود : بلى ! آن‌ها قرآن كريم را تلاوت مىكنند و با شرايط ويژه ، رو به قبله مىايستند . . - سرشان پوشيده نيست ، كلام اللّه را با هر دو دستشان بلند مىكنند ، و با تمام وجودشان به آنچه تلاوت